abam “Türkiye’nin yüzde 60’ı aptaldır!..” dediğinden beri neredeyse kiminle tanışsam babamın haklı olduğunu ve hatta az bile söylediğini anımsatarak kendisini yüzde 40’ın yada kendi belirlediği rakamın içine sokuyor… Büyük bir kısmı da yüzde oranını her seferinde karıştırıyor. Umarım bundan sonra bana akıllı olduklarını kanıtlayacak olanlar oranı doğru söylerler, çünkü sevgili Müjdat Gezen olayı yeniden gündeme taşıdı…

Okumaya devam et “Babamın altmışı ile oynamayın – Ahmet Nesin”

Başlığı okur okumaz “Bizde demokrasi var mıydı?” dediğinizi duyuyorum. Birilerine göre var olduğuna göre, o birileri de kendilerine demokrat dediğine göre vardırmıştır sanırım. Ben AKP’yi cumhuriyetin en demokrat partisi sayanların yalancısıyım. Esasında başlığı “Erdoğan Şeriata Karşı mı Yoksa?..” yapacaktım ama sonra vazgeçtim. Şeriata karşı olup olmadığını, siyasetin ne mene bişey olduğunu anlatmaya çalışacağım. Okumaya devam et “Dağıta dağıta bizde demokrasi kalmadı – Ahmet Nesin”

Her sabah kalktığımda gazetelere kerhen bakıyorum. Hele kimi köşe yazarımsıları mecburen okuduğumu düşünürseniz sanırım halimi anlarsınız. En çok bilerek yanlış yazan eski solumsu eşhellektüeller deli ediyor beni… Ama işim gereği okumak zorundayım. Beğenerek okuduklarım da var, her yazdıklarına katılmasam da okumam gerekenler onlar. Okumaya devam et “Gel senin adını da Recep Tayyip Prematüre yapalım – Ahmet Nesin”

Sanırım Sabah Gazetesi’nin ilk yıllarıydı yada Erkekçe Dergisi’ndeydi, Hıncal Uluç’la yapılan bir söyleşisini okumuştum. Tam kelime kelime anımsamasam da çok yönlü kişiliğini şöyle anlatıyordu Uluç: “Diyelim ki bir sevgilim var ve operayı, baleyi sevmiyor, bir de operayı, baleyi seven arkadaşım olmalı. Başka biyere gitmek istiyorsun, o da onu sevmiyor, o zaman onu seven biri daha olmalı yaşantında…” Okumaya devam et “Hıncal Uluç’un söyleşileri ve sorunları… – Ahmet Nesin”

Bugüne dek hiç olimpiyatlara katılmadım, gazeteci olarak bir kez Balkan Yüzme Şampiyonasına gittim Spor Yazarları yüzme havuzunda. Sanırım yabancı dil bildiğimden göndermişlerdi, yoksa başka spor muhabirliğim olmadı. 16-17 yaşlarında Romen bir kızı kafama takmıştım, bilek güreşi yaparsak kim yener diye!.. Sanırım kız bana acıdığından sadece gülümsemekle yetindi… Okumaya devam et “Madalya yerine, üç çocuk – Ahmet Nesin”